_________ استفاده از مطالب اين سايت با ذکر منبع بلامانع است _________

" کانون ایران قلم"

kanoon@iran-ghalam.de

info@iran-ghalam.de

www.iran-ghalam.de

ملاقات خانواده های گروگانهای رجوی در داخل کمپ اشرف با دفتر سازمان ملل در بغداد

25.04.2010

ایران اینترلینک، بغداد
لینک به متن انگلیسی
http://iran-interlink.org/?mod=view&id=8007

 

دیروز سه تن ازخانواده های گروگانهای رجوی و فرقه مجاهدین خلق، با اقای مدو اجاریا دفترسازمان ملل ( یونامی ) دربغداد دیدار و گفتگو کردند.

اقای مدو اجاریا ضمن خیر مقدم به حاضرین در شروع این ملاقات اظهار داشت که هرچه دردرون دلتان است بگوئید من گوش می کنم.

ابتدا یکی ازخانواده ها ضمن معرفی نفرات دیگر گفت:

جناب رئیس،
75 روز است ماخانواده ها درمقابل درب پادگان اشرف حضورداریم وخواستار ملاقات با فرزندانمان می باشیم اما متاسفانه تا این لحظه رهبران سازمان مجاهدین اجازه نداده اند بچه ها یمان راببینم. در تمام قوانین دولتها جهان این حکم جاری است که بستگان درجه یک حق دارند تا بستگانشان را ملاقات کنند ولی سازمان مجاهدین برای خودش قانون مجزا و متفاوتی وضع کرده است.

ما اخیرا از جنایات این سازمان علیه بچه ها ازطریق افشاگری های یکی ازاعضای سابق شورای رهبری این فرقه بنام بتول سلطانی که هم اکنون دراروپا بسر می برد بیشتر اگاه شدیم و با توجه به این اطلاعات که از داخل کمپ داده می شود، نگرانی ما در رابطه با وضعیت فرزندانمان چند برابر شده است.

چند روز پیش هم باز یکی ازاسیران جنگ بنام ایمان یگانه بعداز22 سال موفق شد ازاین اسارت گاه فرار کند وما ایشان را درانجا ملاقات کردیم وپای حرف های وی نشستم. وقایعی که دراین پادگان جریان دارد واقعا وحشت است

آقای رئیس،
این سازمان نزدیک به سی سال است دراین سرزمین (عراق ) حضوردارد. در این مدت پادگان نظامی درست کرده و فعالیت های آن در کشتار مردم ایران و عراق بر کسی پوشیده نیست.

متاسفانه درطول این مدت هیچ دولتی وحتی دولت عراق ، از قوانین حاکم دراین پادگان اطلاع ندارد. برای ما بستگان اسرای جای بسی تعجب است که چطورامکان دارد افرادی بیایند دراین سرزمین اسکان یابند ودولت ازقوانین انجا بی اطلاع باشد. برای ما جای بسی تعجب است که دولت عراق نمی تواند سرزمین خود را ازدست این غاصبان بگیرد.

جناب اقای رئیس،
حال اجازه می خواهم به بعضی ازقوانین این زندان اشاره کنم.

1- نشست روزانه 2- بند جیم 3- قانون دیگ 4- قانون سگ 5-و... (با توضیحاتی مختصر در مورد هر کدام)

و اما آنچه براستی در این مکان می گذرد:

1- ازدواج ممنوع است ( هرکس وارد این سازمان می شود اگر متاهل باشد باید همسرش را طلاق بدهد وافراد مجرد باید تعهد بدهند ازداوج نکنند.
2- زندگی مستقل ممنوع است.
3- ارتباط با دنیای بیرون ازپادگان ممنوع است
4- حق تماس تلفنی حتی با خانواد هایشان راندارند.
5- ازداشتن کوچکترین حق قانونی خودمحرم هستند.
6- حاکمیت زن ها برمردان بخاطر بعضی مسائل و..

اقای رئیس، متاسفانه بعضی ازدولت ها .شخصیت ها بدلیل اینکه شناختی ازسازمان ندارند فریب گفته ها وبیانیه های کذب این گروهک می خورند.

ازجنابعالی درخواست داریم نمایندگان خود را به این زندان بفرستید وبدوراز حضورفرماندهان ودرمحیطی ازاد ملاقات نموده و راجب مطالبی که عرض شد مورد بررسی قرار دهید ، متوجه خواهید شدرهبر این سازمان درحق ملت ایران چه خیانت وجنایاتی مرتکب شده است.

مسعود ومریم رجوی مجرم هستند وبایددرمقابل مجامع بین المللی ودرحضورخانواده هاپاسخ گوی اعمال ضد بشری خود علیه فرزندانمان باشند.

1- فریب وادم ربایی تحت عنوان کار درکشور های اروپایی از ایران ، ترکیه وبعضی ازکشورها دیگر وانتقال غیرقانونی انها به عراق . وممانعت ازارتباط انها با خانواده ها یشان.
2- خریده برده (اسرای ایرانی) ازاردوگاه های صدام درزمان جنگ
3- مغزشویی افراد
4- جوانان ما راسپر جان خود کرده است.
5- نقض قوانین اجتماعی درحق نفرات مسقردرزندانی بنام اشرف وخانواده ها یشان

جناب اقای رئیس
براساس مدرکی که تقدیم می گردد روز پنجشنبه مورخ 26/1/89 تعداد زیادی ازمنافقین ازساعت 2330 با نقشه قبلی مقابل درب اشرف امده وشروع به فحاشی همزمان به ما و به مسئولین ایران نمودند. ما ازانها درخواست ملاقات می کردیم انها به ما و سران حکومت ایران ناسزا می گفتند.

چند نفرازانها (مرد وزن) خودشان را به محل استقرارما رسانده و می خواستند با چاقوبه ما اسیب برساند که با هوشیاری خودمان وارتش عراق موفق به این کارنشدند انها قصد داشتند با ارتش عراق درگیر بشوند تاعده ای کشته شوند. ما بنابر توصیه فرمانده عراقی ساعت 1.30 بامداد به محل استراحت خود بازگشتیم ولی منافقین تا ساعت 3.30 بامداد به ناسزا گویی علیه ما ادامه دادند ودرخاتمه سرود پیروزی سردادند واعلام نمودندچنانچه اینجارا ترک نکیند بدترازاین خواهیم کرد. روز بعد مشاهده کردیم خانم مریم رجوی برخلاف واقع وبه دروغ گزارشی دراین خصوص به رئیس سازمان ملل داده است.

یکی دیگرخانواده ها ادامه می دهد:

ازاینکه به ما اجازه دادید تا شما را ملاقات کنیم تشکر می کنم تعداد زیادی از نفرات سازمان کسانی هستند که بعنوان کار از کشور خارج شده وانها را فریب داده وبه عراق اورده اند .عده ای بیماری صعب العلاج مانند سرطان دارند وسازمان اجازه نمی دهد خارج ازپادگان انها درمان بشوند تعدادی افراد نقض عضوومعلول دارند که نیاز به درمان فوری دارند که می بایست سریعا از طریق مجامع بین المللی به وضعیت انها رسیدگی کنند.. تعداد بسیار اززندانیان اشرف اسیران جنگی درزمان صدام بوده اند وجزء امار صلیب سرخ هستند ولی بعداز این همه سال هنوزبه خانواده هایشان اجازه ندادند انها را ملاقات کنند. وما درخواست داریم همانند صدام دیکتاتوروحزب بعث، با رجوی وتشکلاتش درعراق برخورد شود. تا افراد ازدانه زندگی وتشکیل خانواده بدهند.

جناب اقای رئیس : ایا ازاینکه سازمان اجازه نمی دهد خانواده ها فرزندانشان را ازادانه وبدون حضور فرمانده ها ملاقات کنند نقض قوانین حقوق بشر نمی باشد وماازشما عاجزانه درخواست می کنیم به این موضوع رسیدگی فرمائید . ببیند مردم کشورمان احساس می کند سازمان ملل صرفا منافع امریکا واروپا را دنبال می کنند شما می توانید با این اقدام انسان دوستانه ورهایی فرزندانمان از این اسارتگاه نظر ملت ایران را بخود جلب کنید.

یکی دیگر ازخانواده ها خطاب به دفتریونامی دربغداد می گوید:

با توجه به کهولت سنی وبیماری 77 روز است جلوی درب اشرف به انتظار دیدارفرزندم نشسته ام من می گویم بچه ام را می خواهم ملاقات کنم فرمانده هان مجاهدین به ما ناسزا می گویند؟

پاسخ اقای مدو اجاریا دفتر سازمان ملل دربغداد:

برای ما درناک بود وقتی به سخنان شما گوش می کردیم چیز هایی فهمیده بودیم ولی فکر نمی کردیم که درقرارگاه اشرف چنین چیز هایی وجود داشته باشد ما را اگاه کردید بادل وجان گوش کردیم حرف های دل شما چهره های واقعی شما واقعا گویا بود ولی ما نمی توانیم دراشرف مستقیما پیگیرمسئله باشیم چون حفاظت اشرف بعهده دولت عراق است مگر با کمک کشورعراق مسائل شما را با تلاش وکوشش پیگیری نمائیم. وتلاش می کنیم تا شما فرزندانتان را ملاقات کنید.

یکی ازخانواده ها ادامه می دهد:

مجاهدین که دم ازدمکراسی می زنند پس باید قوانین سازمان برای همه یکسان بوده ومی بایست همه تابع قانون باشند چراازدواج برای همه ممنوع است اما برای رهبر گروه اشکالی ندارد .

نماینده سازمان بین الملل دربغداد :

این را باید بدانید اختیار اشرف بدست دولت عراق می باشد. سازمان ملل با کمک دولت عراق حتما تمام تلاش خود را خواهد کرد تا این موضوع حل شود.
ما بعنوان سازمان ملل هیئتی به اشرف می فرستم وپیگیر مسئله خواهیم شد درضمن ما نماینده حقوق بشر هم هستیم دولت عراق باید دراین مسئله یک ناظر عینی باشد تنها راه حلی که بنظرمان می رسد که با دولت عراق تماس بگیریم وپی گیر مسئله شما خواهیم شد. من ازشما واقعا تشکر می کنم بابت سی دی فیلم هایی که برای ما اورده اید وقول می دهم برای حل مشکلات شما اقدام کنم.

اقای مدو اجاریا :

وقتی بچه هایتان را صدا می زنید چه جوابی دریافت می کنید.

خانواده ها :

فرماندهان به ما ناسزا می گویند دراین مدت بارها به ما حمله ورشده اند اخرین بار سه روز پیش بود ما بار ها ازطریق بلند گو به انهاگفته ایم با سیاست کاری نداریم ما می خواهیم فرزندانما ن را بدون حضور وخارج از پادگان ملاقات کنیم. این حرف اول واخرماست ولی انگارانها قیم بچه هایمان هستند وبارها که فرمانده عراقی با انها مذاکره نموده اند مجاهدین گفته اند اجازه نمی دهیم ملاقت کنند.؟

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

مطالب در ارتباط:

پیام خانم سلطانی عضو سابق شورای رهبری مجاهدین به خانواده ها و قربانیان اسیر در قلعه اشرف

20.04.2010

 پیام صوتی خانم سلطانی خطاب به خانواده های رنج دیده ه که با موی سپید و قلب بیمار و چشمان گریان در مقابل درب قرارگاه اشرف متحصن شده اند

  متن پیاده شده پیام خانم بتول سلطانی خطاب به  قربانیان اسیر در اشرف و خانواده های رنجدیده آنها در مقابل درب قرارگاه اشرف :

سلام به شما خانواده ها مادران و پدرانی که بعضا بیمار  یا سالخورده از ایران یا کشورهای مختلف در انتظار دیدار فرزندانتان جلوی درب قرارگاه اشرف دقیقه شماری می کنید،  و سلام به شما خواهران و برادران گرفتارم در تشکیلات رجوی .

من بتول سلطانی عضو شورای رهبری شما بودم و مثل همین الان شما ، من هم فکر می کردم که بیرون از این تشکیلات همه چیز خراب و در بن بست است و دنیا همین چهاردیواری اشرف است و نمی توانم در بیرون دوام بیاورم ، چرا که سازمان همه چیزم را از من گرفته بود، از اسناد و مدارک گرفته تا حتی فکر اینکه بیرون چگونه مسائلم را حل کنم، می ترسیدم و به همه چیز بد بین بودم و البته که علت همه اینها تلقیناتی بود که از جانب تشکیلات شبانه روز در گوشمان تکرار می شد. من کسی بودم که خودم فرمانهای تشکیلاتی را به شما می دادم و در این راه یعنی راه سازمان از همسرم جدا شدم و دو طفل معصومم را هم از دست دادم با عذر تقصیر خواهی از خدا.

می دانم که خیلی از شما از سر استیصال مانده اید و برخی در یک رودر بایستی با سازمان و هم اینکه از دنیای بیرون شما را ترسانده اند به اطلاع شما برسانم که اکثر بچه های تیف به اروپا رسیده اند و هر کسی زندگیش را خودش انتخاب کرده است. من به خوبی واقفم که با چه شیوه هائی صبح تا شب شما را کنترل می کنند تا شما جدا نشوید و نمی گذارند صدای ما به شما برسد مثل همین اقدام مذبوحانه هفته گذشته اواخر فروردین که اقدام به پخش موزیک برای اینکه صدای بیرون به شما نرسد، می کنند و می خواهند شما را اسیر نگهدارند و سپر بلای خودشان بکنند.

مگر این سازمان مدعی آزادی و دمکراسی نیست پس از چه می ترسد که نمی گذارد صدائی جز صدای سلسله مراتب تشکیلاتی خودش و تلویزیون خودشان چیز دیگری به گوش شما برسد ؟

 آیا شما به این فکر کرده اید که چرا مسعود رجوی 30 سال است که هر سال می گوید امسال سال آخر است امسال سال سرنگونی است و مثال چوپان دروغگو شده است؟

 همانطور که گفتم او می خواهد که شما را اسیر و سپر بلای خودش و اهداف شومش کندف اما می خوام بگویم که در این قرارگاه و به کمک همین خانواده ها برای همگی شما بشارت آزادی از چنگ او را نوید می دهم.  او که برای خودش همه چیز را مجاز می داند از قبیل داشتن همسر و همه امکانات اما چرا برای شما حرام کرده است به چه حقی ؟ حتی پیامبر هم نعوذ بالله این حق را به خودش نداده بود که زنان و مردان را از همدیگر جدا کند و او به چه حقی همه چیز ما را گرفته است؟

 از روزی که پا به دنیای آزاد در اینطرف مرزهای تشکیلاتی گذاشتم فهمیدم که زمین تا آسمان آنچه می گوید با جامعه و بیرون فرق دارد و یک دروغگوی بزرگ است. آنچه که می خواهم به شما پند و اندرز و توصیه بکنم این است که از خواب تشکیلاتی و غفلت بیدار شوید. تا به حال فریب خوردیم متأسفانه بیدار شوید و مثل کسانی که همین روزهای اخیر همچون ایمان یگانه که همین روزها جدا شد خود را آزاد کنید و بیائید زندگی تان را در کمال استقلال و آزادی خودتان انتخاب کنید .  لازمه زندگی انسانی ابتدا آزادیهای اجتماعی و فردی است، قبلا یادم هست وقتی آنجا بودم چقدر به شما در مورد خرابی وضعیت تیف می گفتیم و حالا فهمیدم که همه اینها که به ما دستور داده می شد به شما بگوئیم فقط برای این بوده  که کسی جدا نشود و حتی شده یک نفر را هم نگهداریم بهتر است و حالا هم ذهن شما را راجع به پلیس عراق و خانواده ها و جامعه بیرون در مجموع خراب می کنند. از شما می خواهم و پیشنهادم این است و توصیه می کنم که حتی نیاز به گفتن به سلسله مراتب تشکیلاتی نیست و بی خبر و ناگهانی خودتان رأسا اقدام به جدائی کنید چرا که اگر به تشکیلات و مسئولین  بگوئید صد تا نوشته و فیلم و سند از شما می گیرند که بعدا به شما ضربه بزنند و شما را وادار به سکوت کنند بنابر مثل من از هیچ چیز نترسید و فرار کنید.

بیشتر از همه شما افرادی مثل من و شورای رهبری تحت کنترل هستند ولی همانطور که من توانستم فرار کنم بنابر این شما هم می توانید بدون دادن سند دست آنها از آنجا فرار کنید.

مگر ما یک روزی نمی خواستیم خلق خود را آزاد کنیم؟ مگر این خانواده ها برادرها و خواهرها و مادرو پدرهای ما نیستند؟ آیا اینها جزو خلق نیستند؟ رجوی از چه می ترسد که اجازه دیدار نمی دهد و آنها را مزدور می نامد ؟ این چیزی نیست جز اینکه از جدا شدن شما می ترسد همین و بس.  شما را جلوی ماشین های عراقی می اندازند تا کشته شوید، شما را تشویق می کند تا جلو بروید و با پلیس درگیر شوید و خشونت بیافرینید. ببینید به شما می گویم که سران سازمان در همان 49 و همان سیمرغ و در اروپا چه امکاناتی دارند همانجا من دیده ام و در فرانسه و اروپا هم می بینم که چه امکاناتی دارند.

باید در اینجا برای روشن شدن افکار بگویم که علت اینهمه هیاهوی تبلیغات سازمان بر علیه خانواده ها و مزدور نامیدن آنها برای این است که رجوی جان شما را گروگان اهداف خود گرفته است، و دیدار خانوادگی و رسید ن هر صدای مستقیم از بیرون به شما تیر خلاص این هدف شوم است.  بنابر این او تمام توان و دود و دم تبلیغاتی خودش را بکار می گیرد تا مانع از این شود مانع آن شود که خانواده ها به اشرف بیایند مانع آن شود که صدای بیرون به شما برسد جز کسانی که اجیر خودش هستند و دستورات تشکیلاتی را مو به مو اجرا ء می کنند در غیر اینصورت هر که باشد مزدور است. این چه دمکراسی و چه آزادی است؟ سوال دیگر آیا عراق جای ماندن است به کدامین دلیل اینهمه اصرار بر حفظ این تکه زمین می کند و چرا نمی گذارد شما با خانواده ها یتان دیدار کنند؟ از چه می ترسد؟ چرا اجازه نمی دهد تا بیائید  در خارج از سلطه تشکیلاتی ملاقات با خانواده داشته باشد؟ چرا اسرار می کند که خانواده ها را به درون اشرف بکشاند؟  مسلما برای این است که روی آنها کار کند و اهداف خودش را پیش ببرد وگرنه یک دیدار خانوادگی که این چیزها را نیاز ندارد. آیا بیست سال تغذیه و تلقین فکری کافی نیست تا واقعا آن کس که می خواهد دوباره به مناسبات تشکیلات رجوی برگردد؟ و آن کس که نمی خواهد اگر با این دیدارها می رود بنابر این بگذارد برود. بهتر است این سازمان که اینهمه داعیه حقوق بشر دارد بگوید که چرا مانع این دیدار می شود بگوید که آیا عراق جای نگهداری افراد است.

من منبر نوروزی که رجوی برای شما پیام داده بود را کامل گوش کردم واقعا که او خودش یک دجال است و به دروغ می گوید که پای هیچکس به اروپا نرسیده در حالیکه بیشتر نفرات تیف به اروپا رسیدند مگر کسی که به خواست خودش به ایران رفت و هیچ اجباری در کار نیست.

اکنون من به هشدار می دهم که رجوی برای شماها نقشه شومی دارد او قتل عامی را در سر برای حفاظت از تشکیلاتش در اشرف می پروراند.او به دروغ گفت که برای من صاحب سلاح بیشتر از خود سلاح ارزش دارد ولی او دروغگو است و صاحب سلاح هیچ ارزشی برایش دارد و آنچه برایش مهم است فقط و فقط تشکیلات است که آنهم حفاظ خودش است یعنی همه چیز به خودش ختم می شود و بخاطر این است که شما در حفاظت خودش باقی بمانید.

اقدام به کار گذاشتن بلند گو ها توسط این تشکیلات در صد متری درب ورودی و سایر اقدامات ایذائی آنها برای این است که شاید بتوانند واکنش خانواده ها را که در پشت درب هستند را برانگیزند و کار را به خشونت بکشند و با به کشتن دادن اعضا یعنی شما ها کاسه کوزه را بر سر خانواده ها خراب کنند و آنها را دور کنند تاراحت به کارشان مبنی بر بیگاری کشیدن شبانه روز از شما و اسارت شما و ادامه نشستهای تفتیش عقاید و عملیات جاری و غسل و هزار مزخرفات دیگرادامه دهند این اقدامات رذیلانه آنها برای کنترل بیشتر شما است که صدای خانواده ها و کسی از بیرون به شما نرسد و همانند گذشته و همانند دوران خوشی که به کمک استخبارات عراق و دستگاه صدام به کار خودش مبنی بر ادامه اسارت اعضا انجام می داد الان هم ادامه دهد.

من تشکر صمیمانه و قلبی خودم را از این خانواده ها ابراز می دارم و خدا به آنها صبر بدهد که تا پایان راه به شما کمک کنند. و من هم هر کمکی از دستم بربیاید به آنها می کنم. بخصوص خوشحالم که شنیدم خانواده های دیگر هم از سراسر دنیا در راه هستند. آنها مصمم هستند تا آزادی شماها فرزندان خلق تحصن جلوی درب قرارگاه را ادامه دهند من و سایر افراد جدا شده هم به همکاری آنها خواهیم شتافت. ها بخصوص که آنها می بینند ما توانستیم از این قلعه فرار کنیم و به جامعه آزاد برویم و دور از کنترل تشکیلاتی و نفر مراقب هنگام تماس با خانواده با خانواده هایمان ارتباط برقرار کنیم این خانواده ها که روزانه تماس هم با من دارند بیشتر انگیزه گرفته اند که برای آزادی شما تلاش کنند.

پیروز باشید

 

ایران اینترلینک، درب ورودی کمپ، عراق، آوریل 2010
لینک به انگلیسی
http://iran-interlink.org/?mod=view&id=7975

فیلم ها نشانگر واکنش خشونت آمیز مجاهدین خلق (فرقه رجوی) در مقابل خانواده ها است. خانواده ها خواستار دیدار فرزندان اسیریشان که توسط رجوی در داخل این کمپ به گروگان گرفته شده اند می باشند.

 

(لینک به فایل ویدئویی، قسمت اول، صد مگا بایت)

(لینک به فایل ویدئویی، قسمت اول، صد مگا بایت)
 

*   *   *

(لینک به فایل ویدئویی، قسمت دوم، صد مگا بایت)

(لینک به فایل ویدئویی، قسمت دوم، صد مگا بایت)

 

گزارش حمله مجاهدین خلق (فرقه رجوی) به خانواده ها

شب چهاردهم آوریل 2010

جلوی درب کمپ عراق جدید (اشرف سابق)

17.04.2010

ایران اینترلینک، درب کمپ، هفدهم آوریل 2010
لینک به متن اصلی (انگلیسی)
http://iran-interlink.org/?mod=view&id=7973

این گزارشی است کوتاه و منطقی در رابطه با انبوهی از بیانیه هایی که سازمان تروریستی مجاهدین خلق در روز های اخیر در خروجی های غربی خود بیرون داده است. انتشار این گزارش در جهت آگاهی علاقه مندان به این موضوع بوده و ماوقع را بصورت خلاصه تشریح می کند.

چه چیز باعث گردید ماموران سازمان مجاهدین خلق به خانواده ها حمله ور گردند؟

فاکت اولیه و پایه ای که بیش از هر دلیل دیگری خود نمایی می کند این است که رهبران سازمان مجاهدین خلق بعد از 66 روز بست نشستن خانواده ها هنوز در مقابل ملاقات خانواده ها با جگرگوشگانشان مقاومت می کنند. رهبران مجاهدین خلق تا کنون اجازه نداده اند که خانواده ها حتی برای دقایقی چند فرزندان خود را ملاقات کنند.

شواهد و مدارک غیر قابل انکار نشان می دهند که سازمان مجاهدین خلق شروع کننده خشونت بوده این خشونت با برنامه ریزی قبلی و هماهنگی های گسترده انجام گرفته است و تمامی سیستم های مجاهدین خلق برای اجرای نقش خود در این برنامه در آمادگی کامل بسر می برده اند. این آمادگی بخصوص در قسمت تبلیغات و دروغ پراکنی معروف فرقه بشدت بالا بوده است که نتیجه آن انبوهی اطلاعیه و دروغ پردازی بوده که بزور پول و تبلیغات بیرون داده شده است.

خانواده ها در آغاز هفته ها را به امید دیدار با فرزندانشان در جلوی درب قرارگاه سپری نمودند ولی رهبران فرقه مجاهدین خلق به هیچ وجه اجازه چنین ملاقات هایی را به این پدران و مادران ندادند. خانواده ها که مستاصل شده بودند و طاقت دوری بیشتر را نداشتند شروع به استفاده از بلندگوهایی نمودند تا شاید بتوانند نظر افراد مستقر در داخل کمپ اشرف را جلب کنند. آنها امیدوار بودند که فرزندانشان از حضور آنها در جلوی درب قرارگاه اشرف مطلع گردند.

هفته گذشته خانواده ها تصمیم گرفتند تا در ضمن درخواستهایشان به افشاگری بر علیه فرقه و رهبران آن نیز بپردازند. آنها در پشت بلند گو شروع به خواندن و پخش مصاحبه های خانم بتول سلطانی (عضو جدا شده از شورای رهبری فرقه مجاهدین خلق) کردند. رهبران فرقه با اعتراض به این مسئله به نیروهای عراقی مسئول کمپ شکایت بردند و اظهار نمودند که خانواده ها در پشت بلند گو به آنها فحاشی می کنند. آنها پخش مصاحبه های خانم سلطانی را بعنوان دلیل مطرح نمودند. رئیس نیروهای مسئول کمپ اشرف از خانواده ها توضیح خواست که آنها متن ترجمه شده عربی مصاحبه های خانم سلطانی را در اختیارش قرار دادند.

مجاهدین خلق یک باصطلاح بیمارستان درست در جلوی درب قرارگاه تاسیس کرده اند و نام آن را "بیمارستان شماره دو" گذاشته اند. فقط افراد مورد اعتماد در بین رهبری و اعضای بالا فرقه می توانند به این محل تردد کنند. با این وجود پخش سخنان خانم سلطانی از پشت بلندگو باعث گردید که افرادی که به این محل تردد داشتند تحت تاثیر قرار گیرند. تاثیرات به حدی بود که برخی از این افراد شروع به ارتباط برقرار کردن با خانواده ها از راه دور و با استفاده از علائم و دست و غیره بنمایند. برخی حتی بصورت علنی خانواده ها را تشویق نموده و خواستار ادامه تحصن آنها شده و اشاره می کردند که مایوس و تسلیم نشوند.

خانواده ها در یک حرکت خود جوش و جالب تصمیم گرفتند در مقطعی صدای خنده یک بچه دو ساله را از طریق بلندگو به افراد داخل کمپ اشرف برسانند. میدانید که افراد داخل کمپ اشرف چندین دهه است که چنین صدایی را نشنیده اند. این مسئله تاثیر زیادی روی افرادی از فرقه که نزدیک تر به درب بودند گذاشت بطوری که برخی لبخند به لب آوردند و چهره هایشان باز شد. این البته مورد توجه سران مجاهدین خلق هم قرار گرفت و باعث گردید که بشدت بر خود بلرزند.

سه روز قبل آقای ایمان یگانه خراسانی از مشهد بعد از بیست و دو سال با کامیونی که بخاطر مسئولیت کاری در اختیار داشت به سمت درب قرارگاه آمد و خود را تسلیم نیروهای عراقی نمود. وی بعدا به جمع خانواده ها پیوسته با آنها گفتگو نمود.

ایمان به ایران اینترلینک گفت: "چندی قبل از نوروز رهبر قسمت اول شروع به فحاشی بر علیه خانواده ها نمودند. من از او سوال کردم که چرا به خانواده ها ناسزا می گوید؟ وی جواب داد که آنها توسط رژیم ایران فرستاده شده اند. من گفتم حتی اگر چنین باشد شما حق ندارید به مردمی که برای دیدار فرزندشان آمده اند ناسزا بگویید و اضافه کردم که آیا اگر خانواده من هم بیایند شما میخواهید همین حرف ها را به خواهر و مادر من هم بزنید؟ در این لحظه دیگر صبرم تمام شد و به آنها گفتم که بیش از این اینجا نخواهم ماند".

ایمان اضافه کرد: "آنها شروع به گذاشتن جلسات مغزشویی کردند ولی بعد از مدتی برایشان مشخص شد که من دیگر نمی مانم. آنها به من گفتند که تا نوروز بمان چون همه تعهد داده ایم که تا نوروز بمانیم و تو باید روی حرفت بایستی."

"چند روز قبل از فرا رسیدن نوروز آنها مجددا شروع به تعهد گیری نمودند که همه باید تا نوروز سال دیگر هم در کمپ بمانند و تعهد بدهند که می مانند. من دیگر چاره ای نداشتم بجز این که از کمپ به صورتی فرار کنم. ولی رهبران مجاهدین خلق اکنون هر گونه حرکت یا کار و یا راه رفتن تنها در سطح کمپ اشرف را ممنوع کرده اند. هیچ کس حق ندارد به تنهایی به جایی برود یا کاری انجام دهد".

وی چگونگی فرارش را اینطور توضیح داد: "دیروز من در کامیون نشسته و منتظر بودم تا نفر دوم بیاید که با هم به سر کار برویم. وی چند دقیقه ای تاخیر کرد. من از این فرصت استفاده کردم و با کامیون خود را به نیروهای عراق رساندم و از آنها تقاضای حفاظت و پناهندگی نمودم".

ایمان به ایران اینترلینک گفت: "رهبران مجاهدین خلق اعضای فرقه را بر علیه نیروهای عراقی شستشوی مغزی داده اند. بنابراین اعضا بشدت از افسران عراقی وحشت دارند. در آن لحظه من ترجیح دادم بدست نیروهای عراقی کشته شوم ولی یک روز دیگر در زندان رجوی نمانم. البته وقتی که متوجه رفتار مودبانه و انسانی عراقی ها شدم از خودم خجالت کشیدم".

از زمان فرار ایمان، مجاهدین خلق دیگر به اعضای عادی خود اجازه انجام کارهای خدماتی را نمی دهند. رهبران خودشان این کارها را انجام می دهند. مثلا رهبران هر قسمت شب ها خودشان معابر را جارو می کنند.

مجاهدین خلق برای کنترل افراد کمپ با مشکل جدی روبرو شده است. آنها برای جلوگیری از رسیدن صدای خانواده ها به افراد کمپ و جلوگیری از فرار افراد دست به هر کاری می زنند.

بعد از فرار ایمان، رهبران مجاهدین خلق تعداد پست های خود در داخل کمپ را زیاد تر کرده و قوانین شدید تری را برای جلوگیری از فرار افراد به اجرا در آورده اند.

رهبران مجاهدین خلق اکنون می دانند که دیگر قادر به کنترل انبوهی از افرادی که خواستار خارج شدن می باشند نیستند و اکنون میدانند که خانواده ها به هیچ وجه قصد ترک محل خود در جلوی درب کمپ را ندارند.

این بن بست است که اکنون رهبران مجاهدین خلق را وادار نموده تا سناریویی مشابه ژوئیه 2009 را تدارک ببینند و البته این بار گناه را به گردن خانواده ها بیاندازند.

صبح روز پنج شنبه گذشته افراد مجاهدین بصورت مخفی شروع به کار گذاشتن بلند گو هایی در صد متری درب ورودی کمپ نموده و در ساعت ده و نیم شب با آوردن حدود دویست تن از اعضا شروع به فحاشی همزمان بر علیه خانواده ها نمودند. آنها در این سناریوی خود از بلندگوهایی قوی که صبح همان روز کار گذاشته بودند استفاده می کردند. مجاهدین سپس بیشترین سعی خود را کردند تا شاید بتوانند واکنش خانواده ها را که در پشت درب های بسته بودند برانگیخته و کار را به خشونت بکشند.

برای همگان واضح بود که این نوع حمله بر علیه یازده نفر اعضای خانواده ها که در جلوی کمپ نشسته بودند بیشتر برای این برنامه ریزی شده بود که بتوانند نیروهای عراق را وادار به دخالت کرده و با به خشونت کشاند کار باز با مظلوم نمایی مسائل را مخدوش نمایند. یعنی اگر دقیق تر بگوییم سه هزار و پانصد نفر قربانیان یازده نفر از خانواده های بست نشسته معرفی گردند.

حدود ساعتی یک و نیم صبح خانواده ها با توصیه رئیس نیروهای عراقی مسئول کمپ به محلی رفتند تا به نوبت استراحت کنند. ولی دو زن از فرقه مجاهدین خلق بدون هیچ مقدمه ای یکباره ظاهر شده و با چاقو به خانواده ها حمله ور گردیدند. خوشبختانه نیروهای عراقی با هوشیاری و دخالت سریع خود توانستند تا از یک واقعه خشونت آمیز جدی و یک سوقصد با سلاح توسط مجاهدین خلق جلوگیری کنند.

مجاهدین خلق تا ساعت سه صبح آن روز به فحاشی های خود از پشت بلند گو ادامه دادند و بعد یک نوار سرود نظامی "پیروزی" پخش کردند و بعد هم اعلام نمودند که در صورتی که خانواده ها درب کمپ را ترک نکنند به این کار خود ادامه داده و دست به اعمال شدید تری بر علیه خانواده ها خواهند زد.
روز جمعه صبح خانواده ها مجددا با روحیه ای بسیار خوب و سرحال در جلوی درب کمپ جمع شدند. آن شب آنها جلوی درب کمپ را چراغانی کردند و "پیروزی" رهبران مجاهدین در شب قبل را جشن گرفتند. آنها شعار میدادند که "جنگ و پیروزی با شما، جشن و سرور و استقامت تا رسیدن به خواسته هایمان از ما".

البته همانطور که انتظار می رفت مجاهدین مدعی شدند که نیروهای عراقی و خانواده ها به آنها حمله کرده اند. جالب است که بدانید در صورتی که سران مجاهدین تمامی لحظات این روزها و شب ها را ضبط کرده اند ولی تا کنون حتی یک مدرک و دلیل برای اثبات ادعای خودشان ارائه ننموده اند. البته ایران اینترلینک هم صحنه هایی را از این روزها ضبط نموده است که در آینده پخش خواهد کرد. فیلم ها در اختیار نمایندگی سازمان ملل در عراق قرار خواهد گرفت و به دستگاه قضایی دولت عراق تسلیم خواهد شد و کپی آنها به سازمان های حقوق بشری ارسال خواهد گردید. زن مجاهد خلق چاقوکش هم شناسایی شده است و خانواده ها در پی شکایت رسمی بر علیه وی در دادگاههای عراق هستند.

خانواده ها می گویند از این که رهبر مجاهدین مریم رجوی به سازمان ملل نامه نوشته است بسیار خوشحال هستند. آنها بی صبرانه منتظر هستند تا ببینند سازمان ملل چه برنامه ای برای مقابله با گروگانگیری رهبر یک گروه تروریستی دارد و چه اقدامی خواهد کرد. سازمان تروریستی ای که علنی از طرف قاتلینی در امریکا و اسرائیل حمایت می گردند.

خانواده ها یک پیام واضح و روشن هم دارند. آنها می گویند بدون فرزندانشان این مکان را ترک نخواهند کرد. آنها همچنین هشدار می دهند که بسیاری خانواده های دیگر گروگانهای فرقه در راهند و بزودی خواهند رسید.

خانواده ها همچنین خواستند تا از طرف آنها از همه کسانی که در هر کجای جهان از آنها حمایت کرده و به آنها قوت قلب داده اند تشکر کنیم.

مطالب در ارتباط:

ــ نامه خانم بتول ملکی به دکتر آکسل برگ سفیر دولت آلمان فدرال در سوئیس  ( بتول ملکی )

 ــ مصاحبه سایت ایران قلم با خانم بتول سلطانی عضو سابق شورای رهبری سازمان مجاهدین خلق ـ قسمت هشتم، ازدواج های اجباری آن روی سکه طلاق های اجباری  ( سایت ایران قلم )

ــ انتخابات عراق هیچ تغییری در موقعیت گروه تروریستی مجاهدین خلق ایجاد نمی کند ( مسعود خدابنده )

ــ نگاهی به روش های اخاذی مالی  مجاهدین خلق در اروپا ـ قسمت چهارم ( علی جهانی )

ــ وحشت مجاهدین از خانواده های اسیران در اشرف ( بتول ملکی )

ــ مجاهدین، زن و آزادی ( امید پویا )

ــ سفر خانم قجر به فنلاند ( الهه قوام پور )

ــ نامه سرگشاده آقای رضا صادقی به آقای ویدال کوادرس ( رضا صادقی )

ــ مصاحبه سایت ایران قلم با خانم بتول سلطانی عضو سابق شورای رهبری سازمان مجاهدین خلق ـ قسمت هفتم، زنان و استثمار مضاعف، بمناسبت 8 مارس روز جهانی زن ( سایت ایران قلم )

ــ نخستین اتهام او چیست؟ بمناسبت 8 مارس روز جهانی زن ( الهه قوام پور )

ــ گزارشگران تقلبی در داخل اشرف (امید پویا )

ــ حقوق زنان یا طعمه ( الهه قوام پور )

ــ مصاحبه آقای میلاد آریایی با خانم بتول ملکی و محمد حسین سبحانی  ( میلاد آریایی )

ــ حمایت مجاهدین از بقایای صدام، رویکرد اصولی یا فرصت طلبانه ( بهار ایرانی )

ــ  نگاهی به دستگیری عبدالمالک ریگی ( الهه قوام پور )

ــ مصاحبه با قربانیان نقض حقوق بشر در مجاهدین خلق در شهر ژنو(مصاحبه با مادر رضوان و خانم سهیلا نوروزی )

ــ چرا رجوی مانع دیدار خانواده ها با فرزندانشان در قلعه اشرف  می شود؟ ( الهه قوام پور )

ــ مصاحبه سایت ایران قلم با خانم بتول سلطانی عضو سابق شورای رهبری سازمان مجاهدین خلق ـ قسمت ششم آنچه در دل اوست، یک نکته بیش نیست ( سایت ایران قلم )

ــ مصاحبه سایت ایران قلم با آقای مصطفی محمدی، درب  ورودی قرارگاه اشرف ـ عراق ( ایران قلم )

ــ اشک شوق دیدار ( مسعود جابانی )

ــ سید یوسف جرفی و قادر استادی با جدایی از گروه تروریستی مجاهدین به خانواده ها پیوستند ( ایران اینترلینک )

ــ نامه ای به لئون ( مهدی خوشحال )

ــ فرار به جلو مفتضحانه فرقه رجوی برای جلوگیری از دیدار خانواده ها با فرزندانشان    ( بتول سلطانی )

ــ حضور قربانیان مجاهدین خلق در کنسولگری فرانسه در شهر ژنو ( ایران قلم )

ــ همراه با  محمدی ودیگرخانواده اسیران فرقه رجوی پژواک صدای این هستی باختگان باشیم ( الف مینو سپهر )

ــ تقاضا از مقامات عراقی برای کمک به خانواده قربانیان در کمپ اشرف ( ایران اینترلینک )

ــ مصاحبه با قربانیان نقض حقوق بشر در مجاهدین خلق در شهر ژنو  ( ایران قلم )

ــ نامه ای برای سمیه  ( الهام قوام زاده )

ــ ملاقات قربانیان مجاهدین خلق با نهاد های مدافع حقوق بشر در ژنو ( ایران قلم )

ــ حمله مجاهدین به خانواده های ایرانی اسیران در پادگان اشرف ( العالم )

ــ حضور گسترده قربانیان در"اجلاس حقوق بشر سازمان ملل" در ژنو ( ایران سبز )

ــ حضور فعال زنان مدافع حقوق بشر در   ژنو ـ سوئیس ( ایران قلم )

ــ شروع رسیدگی قوه قضاییه عراق به جرایم جنایی مجاهدین خلق ( ایران اینترلینک )

ــ چه كسی مجاهدین را نقد می كند؟ ( مزدا پارسی )

ــ مصاحبه  با خانم سلطانی عضو سابق شورای رهبری مجاهدین، قسمت پنجم ـ برای " ناکرده " هایتان ( از من ) پوزش بطلبید ( سایت ایران قلم )

ــ نامه ای به زهرا ( مهدی خوشحال )

ــ آقای رجوی می خواهند صورت مسئله اصلی را پاک کنند ( بهار ایرانی )

ــ مصاحبه  با خانم سلطانی عضو سابق شورای رهبری مجاهدین، قسمت چهارم ـ نگاهی به پیام سی دی ماه 1388 مسعود رجوی   ( ایران قلم )

ــ خانواده اسیران فرقه تروریستی رجوی _ مزدور اطلاعاتی ! و یا قربانی ؟( الف مینو سپهر )

ــ نگاهی به روش های اخاذی مالی  مجاهدین خلق در اروپا ـ قسمت دوم ( علی جهانی )

ــ مصاحبه  با خانم سلطانی عضو سابق شورای رهبری مجاهدین، قسمت سوم ـ نگاهی دیگر به کودکان خاکستری  ( ایران قلم )

ــ مدالی برای یک تروریست در فرانسه ( انجمن عدالت )

ــ نگاهی به روش های اخاذی مالی  مجاهدین خلق در اروپا ( علی جهانی )

ــ شیوه های جمع آوری صدقه و کمک مالی توسط سازمان مجاهدین – بخش اول  ( کانون آوا )

ــ این شهر همیشه شهر بازی بوده است ( حسن زبل )

ــ نگاهی به پیدا و پنهان فرقه رجوی در دنیای مجازی ( مینو سپهر )

ــ پشت پرده پیام تسلیت مریم رجوی به مردم هائیتی ( ایران اینترلینک )

ــ نامه آقای جواد فیروزمند و پاسخ خانم بتول سلطانی ( ایران قلم )

ــ مصاحبه  با خانم سلطانی عضو سابق شورای رهبری مجاهدین، قسمت دوم ـ وقتی صاحب سلاح باشد، سلاح هم هست ( ایران قلم )

ــ نامه انجمن ایران باستان به آقاینیکلاس سارکوزی رئیس جمهور  فرانسه (ایران باستان )

ــ نامه سرگشاده مسعود خدابنده به نخست وزیر بریتانیا، گوردن براون ( سی ان بی سی )

ــ مصاحبه سایت ایران قلم با خانم سلطانی عضو سابق شورای رهبری مجاهدین خلق، قسمت اول ( ایران قلم )

ــ فرار جمعی راه حل فرضی رجوی در جریان انتقال و جابجایی ( بهار ایرانی )

ــ گزارش دادگاه ایوبونه در پاریس ـ قسمت اول  ( آریا ایران )

ــ ورود خانم بتول سلطانی عضوگریخته شورای رهبری به اروپا و پیامدهای سازنده آن درجمع شدن پایگاه اوور ( مینو سپهر )

ــ مصاحبه با خانم  بتول سلطانی وآقای رضا صادقی در پارلمان اروپا،قسمت دوم ( ایران قلم )

ــ نگاهی به حضور خانم بتول سلطانی در پارلمان اروپا و تصمیم دولت عراق برای جابجایی اعضای مجاهدین  ( علی جهانی )

ــ دادگاه پاریس ،"ایوبونه" و شکست مفتضحانه مجاهدین در پای میز محاکمه ( آریا ایران )

ــ نامه تشکر کانون ایران قلم به آقای دکتر برنارد کوشنر وزیر خارجه فرانسه ( ایران قلم )

ــ عراق به جولانگاه تروریست ها و مجاهدین خلق تبدیل نخواهد شد ( ترجمه از ایران اینترلینک )

ــ جمع شدن اشرف گامی مهم درراه مبارزه باتروریسم ( مینو سپهر )

ــ مصاحبه با خانم بتول سلطانی وآقای رضا صادقی در پارلمان اروپا، قسمت اول ( ایران قلم )

ــ متن سخنرانی خانم بتول سلطانی در پارلمان اروپا ( بتول سلطانی )

ــ جنگجویان سابق در قبال دستور پلیس عراق برای ترک کمپ اشرف مقاومت می کنند ( خبرگزاری فرانسه ـ ترجمه از ایران اینترلینک )

ــ حضور خانم بتول سلطانی در پارلمان اروپا، یک پیروزی دیگر ( ادوارد ترمادو )

ــ پاسخ برنارد کوشنر وزیر امور خارجه فرانسه به سئوال کتبي سناتور ژان پیرشونمان  در مورد قرارگاه اشرف در عراق  ( ترجمه از کانون آوا )

ــ راه حل واقع بینانه دولت عراق برای انتقال فرقه مجاهدین به بغداد یا نقره السلطان ( ایران قلم )

ــ نامه انجمن ایران باستان به آقای گونار ویگو لوند سفیر محترم کشورسوئد در فرانسه ( ایران باستان،آینده درخشان )

ــ خوش آمدگویی به ورود خانم بتول سلطانی به اروپا ( پیام رهایی )

ــ سفر به اعماق " نقره السلطان" ( جواد فیروزمند )

ــ درحالیکه دانشجویان ایرانی به دولت خود اعتراض می کنند، نقشه های سازمان مجاهدین خلق علیه مردم عراق با شکست مواجه میگردد ( آن سینگلتون )

 ــ حضور خانم بتول سلطانی و آقای رضا صادقی در پارلمان اروپا ( بتول سلطانی ـ رضا صادقی )

ــ نامه کانون ایران قلم به آقای گونار ویگو لوند سفیر سوئد در فرانسه ( ایران قلم )

ــ ای رهبر چماقداران جاسوس! اسم و شماره قطار من را فراموش کردی  ( بتول ملکی )

ــ خطر تروریست ها در اوورسورواز برای مردم فرانسه ( علی جهانی )

ــ  مصاحبه آقای بهزاد علیشاهی با آقای محمد حسین سبحانی در محل آکسیون ضد فرقه گرایانه ایرانیان در شهر سرژی فرانسه ( ایران قلم )

 

 سایت ایران قلم از انتشار مطالب و مقالاتی که در آن کلمات توهین آمیز استفاده شده، معذور است

مسئولیت مطالب درج شده بر عهده نویسندگان آن می باشد